Boży ochroniarze

„A gdy wyszedł, spotkał stojącego prze sobą anioła Rafała, nie wiedział zaś, że jest to anioł Boży” (Tb 5,4).

Przypuszczam, że pamiętamy taką modlitwę, której uczyli nas rodzice w dzieciństwie: aniele Boży stróżu mój, ty zawsze przy mnie stój. Rano, wieczór, we dnie w nocy, bądź mi zawsze ku pomocy! Strzeż duszy, ciała mego, zaprowadź mnie do żywota wiecznego. Amen. Brzmi jak modlitwa dziecka. W malarstwie i sztuce aniołowie bywają przedstawiani jako pucołowate dzieci ze skrzydełkami, jako długowłose blond-piekności też obowiązkowo ze skrzydłami… W ten sposób trochę przypominają istoty z bajki dla dzieci. Osobiście bardziej podobają mi się wyobrażenia aniołów jako muskularnych wojowników z mieczami, którzy staczają walki z demonami w obronie ludzi. Przychodzą z pomocą w odpowiedzi na czyjąś modlitwę. Tak są ukazywani np. w powieściach Franka Perettiego: „Władcy ciemności”, czy „Synowie buntu”. Gorąco polecam, bo jest to zajmująca i pożyteczna lektura. Jak jest jednak naprawdę: Czy aniołowie rzeczywiści istnieją? I jaka jest ich rola? W Biblii i nauczaniu Kościoła aniołowie są duchami, czyli istotami bezcielesnymi, nie posiadającymi płci (choć w Biblii noszą zazwyczaj męskie imiona). Aniołowie to istoty rozumne i wolne, zostały stworzone przez Boga, podobnie jak wszechświat oraz ludzie. Ich powołaniem jest oddawanie Bogu chwały, modlitwa za ludzi, opiekowanie się nimi (aniołowie stróżowie), bycie posłańcami od Boga do nas (greckie angelos oznacza wysłannik). Część aniołów zbuntowało się przeciw swemu Stwórcy, stając się złymi duchami, ale o tym pisałem w artykule „Aniołowie i demony”. Księga Tobiasza to księga dydaktyczna. Zawiera fikcyjne opowiadanie o rodzinie i małżeństwie młodego Tobiasza z Sarą. Pamiętajmy, że również Pan Jezus przedstawiał różne prawdy w formie przypowieści – fikcyjnych opowiadań o jakimś przesłaniu, znaczeniu. Jest to raczej typowy sposób przekazywania wiedzy dla ludzi wschodu. Również dzisiaj używamy różnych obrazów, przenośni i porównań, przykładów z życia, aby przekazać pewne treści. Opowiadania te łatwej też zapadają w pamięć. Akcja księgi rozgrywa się w ok. VII-VIII w. przed Chr. w Niniwie, stolicy Asyrii, do której zostali uprowadzeni Żydzi. Natomiast księga została napisana ok. 200 r. przed Chr. Bohater księgi – Tobiasz senior, jest człowiekiem prawym, sprawiedliwym i wiernym Bogu. Grzebie zmarłych, co jest zakazane przez Asyryjczyków. Spotyka go za to konfiskata dóbr. Oprócz tego dotyka go też ślepota. Kiedy nawet żona zwraca się przeciwko niemu, modli się do Boga o śmierć. W tym samym czasie, również o śmierć prosi młoda Sara, która nie może być w małżeństwie. Kilka razy poślubiła kogoś, ale w noc poślubną każdy z mężów umierał, zabijany przez demona – Asmodeusza. Tymczasem Tobiasz - senior postanawia wysłać swego syna - młodego Tobiasza do człowieka, u którego kiedyś zdeponował pieniądze. Wcześniej każe mu poszukać przewodnika, który będzie mu towarzyszył w drodze. Bóg posyła do ochrony Tobiasza jednego z archaniołów - Rafała – pod postacią młodzieńca. Staje się on przewodnikiem, doradcą, nauczycielem, a także uzdrowicielem (hebrajskie Rafael oznacza Bóg uzdrawia). Nie będę zdradzał jak kończy się księga. Zachęcam do lektury! W każdym razie warto pamiętać, że dobry Bóg kocha każdego człowieka, ciebie i mnie. O każdego się troszczy m.in. poprzez aniołów stróżów, którzy opiekują się nami i dają nam dobre natchnienia. Sam nieraz zapominam, że przecież mam Bożego ochroniarza, który zawsze jest przy mnie. Cóż więc złego może mi się stać? Jego opiece chcę się powierzać, każdego ranka i wieczora, oraz dziękować za nią… Aniele Boży stróżu mój…   

 dr P.Chrabąszcz