Zesłanie Ducha Świetego

Kiedy miałem 19 lat, przeżyłem pewne rekolekcje, tzw. seminarium odnowy w Duchu św.

Było to 9 spotkań w kościele oraz w małych grupach. Doświadczyłem wtedy tego, że Bóg kocha mnie bezwarunkowo takiego jakim jestem. Wtedy też pierwszy raz zdecydowałem się oddać swoje życie Jezusowi, jako jedynemu Panu i Zbawicielowi. Był to jakiś początek mojego świadomego zaangażowania się w życie wiary, w modlitwę, czytanie Pisma św., w częstą spowiedź i w niemal codzienną Eucharystię, w bycie we wspólnocie. To był przełom w moim życiu.  

Cel: W tej katechezie chciałbym ukazać wspólnotę Kościoła, która kontynuuje misję Jezusa, w którym żyje i działa zmartwychwstały Chrystus. Chcę wskazać na tajemnicę wniebowstąpienia Pana Jezusa jako zakończenie Jego widzialnej obecności na ziemi oraz na zesłanie Ducha Św. jako początek publicznej działalności Kościoła, jego narodziny.

 „Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden.  I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.  Przebywali wtedy w Jerozolimie pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak przemawiali w jego własnym języku. «Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami?» - mówili pełni zdumienia i podziwu. «Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? - Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie - słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże» (Dz 2,1-11).

1. Pan Jezus po swoim zmartwychwstaniu wiele razy spotykał się z apostołami (Dz 1,3-14). Zanim wstąpił do nieba nakazał im oczekiwać w Jerozolimie na zesłanie Ducha Św. On uzdolni ich do dawania świadectwa o Chrystusie oraz głoszenia Ewangelii wszystkim ludziom. Apostołowie mają wzywać ludzi do wiary, nawrócenia i chrzcić oraz udzielać innych sakramentów, zakładać wspólnoty uczniów (Mk 16,14-18; Mt 28,16-20).

2. Jezus wstąpił do nieba 40 dni po zmartwychwstaniu, a 50 dni po tym wydarzeniu zesłał obiecanego Ducha Św. (Dz 2,1-12). Z woli Piotra, apostołowie uzupełnili grono dwunastu o Macieja (zamiast Judasza) i modlili się razem z Maryją i innymi uczniami w wieczerniku czekając na Ducha Św. (Dz 1,12-26).

3. Duch Św. unosił się nad wodami podczas stworzenia świata (Rdz 1,1-2). Dzięki Niemu świat został uporządkowany z chaosu do kosmosu (gr. kosmos – świat uporządkowany). Grzech pierwszych rodziców zburzył harmonię w człowieku między rozumem, uczuciami i wolą, w relacjach z Bogiem, innymi ludźmi i światem stworzonym (Rdz 3,1-13). Zapowiedziany Mesjasz miał być pełen darów Ducha (Iz 11,1-5), miał też przywrócić ład i porządek w relacjach zburzonych przez grzech pierworodny i grzechy osobiste. Prorocy, zwłaszcza Ezechiel i Jeremiasz obiecywali, że Duch św. uczyni w ludziach nowe serca, zdolne do miłości Boga i ludzi, do życia wg Bożego prawa, które zostanie napisane na tablicach ludzkich serc (Ez11,19-20; Jr 31,31-34).

4. W święto pięćdziesiątnicy będące pamiątkę otrzymania przez Mojżesza dekalogu na Synaju, zawarcia przymierza między Bogiem a Izraelem, pamiątką ustanowienia ludu Bożego, zstąpił Duch Św. w szumie wiatru i pod postacią ognistych języków na zgromadzonych uczniów. Duch św. odnowił i przemienił ich umysły i serca, wlewając w nie swój pokój, męstwo obdarzając swoim i darami. Piotr odważnie i z mocą głosił Ewangelię o Jezusie, który za nas umarł i zmartwychwstał. Wzywał ludzi do wiary, nawrócenia i chrztu. W efekcie nawróciło się i ochrzciło ok. 3 tys. ludzi (Dz 2,14-41).

5. Zesłanie Ducha Św., było jakby momentem bierzmowania apostołów, momentem narodzenia Kościoła i Jego wyjścia z ukrycia z misją ewangelizacyjną do ludzi. Apostołowie i uczniowie (ok. 120 osób) otrzymali wtedy pełnię darów Ducha Św., którą symbolizuje liczba 7, tj. mądrości, rozumu, rady, umiejętności, męstwa, pobożności, bojaźni Bożej, a także charyzmaty służące ewangelizacji, np. głoszenie słowa, nauczanie, prorokowanie, uzdrawianie, uwalnianie itp.

6. Otrzymujemy Ducha Św. podczas sakramentów chrztu, bierzmowania, spowiedzi, Eucharystii, małżeństwa, kapłaństwa, namaszczenia chorych, gdy się modlimy. Potrzebujemy mocy Ducha Św., aby ożywiał naszą wiarę, nadzieję i miłość, by pomagał nam stawiać Boga w centrum swego życia, żyć Ewangelią i być odważnymi świadkami Jezusa. Piosenka: Duchu św. przyjdź. https://www.youtube.com/watch?v=bdwnbAQ5eKE.

Modlitwa: Panie Jezu proszę Cię o Twojego Ducha, abym mógł dostrzegać Twoją i działanie w moim życiu oraz być odważnym świadkiem Ewangelii.

Pytania: 1. Jak się nazywał apostoł, który został wybrany na miejsce Judasza? 2. Co zapowiadali prorocy Ezechiel i Jeremiasz w związku z Duchem św.? 3. Czego pamiątką było święto pięćdziesiątnicy (3 sprawy). 4. Co zmienił w uczniach Duch św.? 5. Kiedy my otrzymujemy Ducha św. 6. Po co jest nam potrzebny Duch św. (4 sprawy)