Zło dobrem zwyciężaj

W tej katechezie, chciałbym ukazać chrześcijańską postawę wobec zła na przykładzie tekstu z ewangelii, listu do Rzymian i sylwetki ks. kard. Adama Sapiehy, Jana Pawła II. Teksty: Mt 5,38-48; Łk 6,27-36; Rz 12,9-21

1.W Kazaniu na Górze Pan Jezus przedstawia drogowskazy do szczęścia w postaci 8 błogosławieństw, wyjaśnia i pogłębia przykazania Boże np. V, VI, VII, VIII. Wskazuje także jaką postawę chrześcijanin powinien zająć wobec zła moralnego, które go spotyka (Mt 5,38-48; Łk 6,27-36). Jezus zachęca, by nie odpłacać złem za zło, nie stosować prawa odwetu (oko za oko), nie mścić się. Jeśli ktoś odpłaca złem za zło, to sprawia, że zła jest więcej i niejako nakręca się spirala zła („przemoc rodzi przemoc”). Jeśli osoba rezygnuje z zemsty, to zatrzymuje zło na sobie. W praktyce może to być niekiedy bardzo trudne, gdyż kiedy ktoś jest atakowany, to  może odczuwać lęk złość, gniew, agresję. Uczucia te czasem trudno opanować i zachować wewnętrzny spokój, zimną krew, niemniej z Bożą pomocą jest to możliwe i „opłaca się”. Natomiast, gdy damy się ponieść emocjom, to tracimy wewnętrzny spokój i sytuacja może rozwinąć się niekorzystnie dla nas. Oczywiście zawsze mamy prawo do sprawiedliwej obrony przed napastnikiem.

2. Pan Jezus zachęca też do modlitwy za osoby nam nieżyczliwe, za nieprzyjaciół, do przebaczania (Mt 18,21-35), a także błogosławienia osób, które kochamy i tych, którzy nie są nam życzliwi, wręcz prześladują nas. Św. Paweł pisał: „Błogosławcie tych, którzy Was prześladują, błogosławcie, a nie złorzeczcie!” (Rz 12,14) Błogosławić, to dobrze o kimś myśleć, mówić, dobrze komuś życzyć, np. zdrowia, Bożej opieki, ochrony, prowadzenia, słowami np. niech Cię Bóg błogosławi, strzeże i prowadzi, w i mię Ojca i Syna i Ducha św. Można też błogosławić siebie i swoich bliskich słowami: Niech nas Bóg błogosławi, broni od wszelkiego zła i doprowadzi do życia wiecznego. Amen.

3. Chrystus jest tym, który zatrzymał na sobie przemoc. Kiedy podczas procesu przez Arcykapłanem Annaszem, jeden ze sług uderzył Go w Twarz, powiedział:  „Jeśli coś źle powiedziałem, udowodnij, co było złe, a jeśli dobrze, to dlaczego mnie bijesz? (J 18,23). Jezus nie mścił się i modlił za swoich oprawców: „Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą co czynią” (Łk 23,34). Nam też daje Ducha Św., który uzdalnia nas do miłości nieprzyjaciół. Osobami które naśladowały Go były m.in. św. Szczepan ukamienowany za swoja działalność ewangelizacyjną przez sanhedryn, który modlił się: „Panie, nie poczytaj im tego grzechu” (Dz 7,60).

4. W XX w., naśladował postawę Chrystusa kard. Stefan Sapieha, nazywany księciem niezłomnym, ze względu na swoją odwagę i interwencje wobec Niemców, w czasie II wojny światowej, oraz wobec komunistów po wojnie.  Bł. ks. Jerzy Popiełuszko, modlił się, abyśmy byli wolni od lęku, żądzy odwetu, zemsty i nienawiści. Został uprowadzony, pobity i zamordowany przez funkcjonariuszy SB. Św. Jan Paweł II, jak wiemy, przebaczył swojemu zamachowcy, mimo, że ten nigdy nie okazał skruchy…

5. Adam Stefan Sapieha urodził się 14 maja 1867 roku w Krasiczynie. Po ukończeniu gimnazjum we Lwowie, studiował na uniwersytetach w Wiedniu, Krakowie, Lille i Innsbrucku. Był doktorem obojga praw. Święcenia kapłańskie przyjął w 1893 r. we Lwowie. Papież Pius X w 1906 r. mianował ks. Sapiehę swoim szambelanem papieskim, a w grudniu 1911 r. przekazał mu sakrę biskupią i biskupstwo krakowskie. Podczas I wojny światowej abp Sapieha wydał szereg odezw, interweniował u władz, organizował pomoc humanitarną. Podczas II wojny światowej odważnie bronił represjonowanych. Po jego interwencji uwolniono 183 profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego, wywiezionych do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen. Zwrócił się z prośbą – która nie została spełniona - do samego Hitlera o ułaskawienie 24 Polaków z Radomia skazanych na śmierć. Prosił – także bezskutecznie - o zezwolenie na odprawienie bożonarodzeniowej Mszy św. w obozie w Oświęcimiu. Kilkakrotnie apelował do Piusa XII o publiczny protest przeciwko faszyzmowi i naganę ze strony Stolicy Apostolskiej. Tuż po wojnie, pod nieobecność prymasa Augustyna Hlonda, abp Sapieha zwołał pierwszą powojenną Konferencję Episkopatu. Mianowany przewodniczącym Komisji do Spraw Charytatywnych, powołał do życia Krajową Centralę Caritas i zabiegał dla niej o środki z różnych stron świata. 23 lutego 1946 r. Pius XII wręczył mu kapelusz kardynalski i powołał do dwóch Kongregacji: dla Kościoła Wschodniego oraz Seminariów i Uniwersytetów. Kilka miesięcy później, 1 listopada tego samego roku w swojej prywatnej kaplicy udzielił święceń kapłańskich Karolowi Wojtyle . Kard. Sapieha protestował przeciw rządowym planom ograniczenia szkolnictwa katolickiego i przeciwko organizacjom ideologicznym dla młodzieży. Zarzucał władzom łamanie konstytucji zapewniającej obywatelom wolność wyznania. W piśmie do Bolesława Bieruta sprzeciwiał się planowanym wysiedleniom z Krakowa. Zmarł 23 lipca 1951 roku. Jego pogrzeb stał się manifestacją narodowo-patriotyczną. Doczesne szczątki księcia metropolity spoczywają w katedrze na Wawelu przy Konfesji św. Stanisława.

Modlitwa: Panie Jezu, Ty wiesz, jak czasem trudno mi przebaczyć Tobie innym i sobie samemu… Zmiłuj się nade mną grzesznikiem. Proszę uzdalniaj mnie do przyjmowania Twego błogosławieństwa i błogosławienia innym.