Zdemaskować zło, czyli grzechy przeciw Duchowi św. i grzechy cudze

W tej katechezie, chciałbym wyjaśnić na  czym polegają grzechy przeciw Duchowi świętemu i grzechy cudze.

„Wówczas przyprowadzono Mu opętanego, który był niewidomy i niemy. Uzdrowił go, tak że niemy mógł mówić i widzieć. A wszystkie tłumy pełne były podziwu i mówiły: «Czyż nie jest to Syn Dawida?» Lecz faryzeusze, słysząc to, mówili: «On tylko przez Belzebuba, władcę złych duchów, wyrzuca złe duchy». Jezus, znając ich myśli, rzekł do nich: «Każde królestwo, wewnętrznie skłócone, pustoszeje. I żadne miasto ani dom, wewnętrznie skłócony, się nie ostoi. Jeśli szatan wyrzuca szatana, to sam ze sobą jest skłócony, jakże się więc ostoi jego królestwo? I jeśli Ja przez Belzebuba wyrzucam złe duchy, to przez kogo je wyrzucają wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami.  Lecz jeśli Ja mocą Ducha Bożego wyrzucam złe duchy, to istotnie przyszło do was królestwo Boże. Albo jak może ktoś wejść do domu mocarza, i sprzęt mu zagrabić, jeśli mocarza wpierw nie zwiąże? I dopiero wtedy dom Jego ograbi. Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; i kto nie zbiera ze Mną, rozprasza” (Mt 12,22-30).

W tym przypadku grzech przeciw Duchowi Św. polega na tym, że Jezus, czyni wielkie dobro, uwalnia zniewolonego człowieka z mocy złego ducha. Natomiast faryzeusze z zazdrości oskarżają Go, że jest opętany, że wyrzuca demony mocą szatana. Jezus tłumaczy, ze takie myślenie jest bez sensu. Demaskuje złą wolę oskarżających Go.

 I.Grzechy przeciw Duchowi Św., które zamykają nas na Jego łaskę, czyli powodują, ze nie chcemy przyjąć Bożego przebaczenia i miłosierdzia (Mt 12,22-32):

  1. Grzeszyć zuchwale w nadziei miłosierdzia Bożego (i tak mi Bóg wybaczy, zgrzeszę, ale później się wyspowiadam)
  2. Rozpaczać lub wątpić o łasce i miłosierdziu Bożym, czyli nie wierzyć, w to, że dobry Bóg może i chce mi przebaczyć (np. Judasz)
  3. Sprzeciwiać się uznanej prawdzie chrześcijańskiej (np. odrzucać wiarę w Bóstwo Pana Jezusa, lub któryś  z dogmatów (prawd wiary) np. niepokalane poczęcie, dziewictwo Matki Bożej itp.)
  4. Zazdrościć bliźniemu łaski Bożej (patrzyć z niechęcią na drugiego z powodu tego, co on posiada, np. wygląd, zdolności, wiedza, umiejętności, dobra materialne itp. Zazdrość, niekiedy bywa chorobliwa i może prowadzić nawet do zabójstwa, np. chłopak Afrodyty, córki piosenkarki Eleni, zabił ją z powodu chorobliwej zazdrości. Pan Jezus też został zabity przez zawiść arcykapłanów, faryzeuszy i uczonych w Piśmie)
  5. Mieć serce zatwardziałe na zbawienne upomnienia (lekceważyć i odrzucać słuszne napomnienie)
  6. Aż do śmierci odkładać pokutę i nawrócenie (postawa: jeszcze zdążę się wyspowiadać przed śmiercią, jak będę starszy, to stanę się bardziej pobożny, praktykujący itp.)

II. Grzechy cudze, to takie w których ponosimy odpowiedzialność za czyjś grzech, zło, chociaż może sami go nie popełniliśmy.

1.Radzić do grzechu (podpuszczać kogoś, namawiać, np. do nadużycia alkoholu, narkotyków, współżycia, itp. np. Amnon pożądał i zgwałcił swoja przyrodnią siostrę Tamar. Niemniej w wykonaniu tego podłego czynu pomógł mu jego „przyjaciel”, który podpowiedział mu jakiego użyć podstępu, aby jego zamiar się powiódł. Za jego namową Amnon udawał chorego i poprosił swego ojca, króla Dawida, aby w jego rzekomej chorobie opiekowała się nim jego siostra Tamar. Dawid się zgodził i tak doszło do gwałtu  (2 Sm 13,1-20)

2. Rozkazywać drugiemu grzeszyć (np. rodzic dziecku, przełożony podwładnemu, itp. Dawid kazał zabić żołnierza Uriasza, który wtedy był na wojnie, z którego żoną sypiał i miał dziecko (2 Sm 11,2-27)

3. Zezwalać na grzech drugiego („przymykać oko” na zło)

4. Pobudzać do grzechu (np. erotyka, pornografia. Np. pobudzający taniec Salome wobec króla Heroda, podczas jego imienin spowodował, że obiecał jej dać wszystko, czego zapragnie. A ona namówiona przez swoja matkę, zażądała głowy Jana chrzciciela. Matka Salome porzuciła swego męża Filipa i związała się z Herodem. żyła w grzechu, co wypominał jej i Herodowi św. Jan Chrzciciel (Mt 14,1-12)

5. Pochwalać grzech drugiego (utwierdzać kogoś  w złu)

6. Milczeć na grzech drugiego (nie upomnieć, np. z obojętności, strachu, itp.)

7.  Nie karać grzechu (np. rodzic, nauczyciel, policjant, itp. pobłażliwość wobec zła)

8. Pomagać do grzechu (współudział: np. jeden pali, bije kogoś, a drugi stoi „na czacie”)

9. Uniewinniać grzech cudzy (usprawiedliwiać, „nic się nie stało”).

Modlitwa; Panie Jezu użycz mi pogody ducha, abym godził się z tym czego nie mogę zmienić, odwagi, abym zmieniał to, co mogę zmienić i mądrości, abym odróżniał jedno od drugiego. Nich się dzieje twoja wola, a nie moja Panie.